Blog Ton Verlind: ‘Het bestel heeft zich ontwikkeld tot een netwerkorganisatie met teveel verstrengelde belangen’

De publieke omroep staat met de rug naar de toekomst, schreef ik eerder. Het blijkt uit de manier hoe het bestel georganiseerd is, de kwaliteit van het management, het ontbreken van een toekomstvisie, het grote aantal spelers waarvan de meerwaarde niet duidelijk is, de verwatering van de profielen, het ontbreken van een open dialoog over de toekomst, de onderlinge omgangsvormen. Qua aansturing is het systeem een kind met een waterhoofd. Elk clubje heeft een zware top en een Raad van Toezicht die veelal verzaakt. Bovendien heeft het bestel zich ontwikkeld tot een netwerkorganisatie met teveel verstrengelde belangen. Frederieke Leeflang maakte deel uit van de benoemingscomissie die Tjibbe Joustra, voormalig veiligheidsadviseur van het kabinet, voordroeg als voorzitter van de Raad van Toezicht van de NPO. Hierna benoemde Joustra, Frederieke tot voorzitter van de Raad van Bestuur van diezelfde NPO (bron: onderzoekscollectief Spit). Joustra moet nu oordelen over de leiderschapsstijl van Frederieke, zoals die dezer dagen is geopenbaard. Dat gebeurde op basis van (deels) anonieme berichten, omgangsvormen die binnen de omroep bon ton zijn en het symptoom van verval. Beschuldigingen waar of niet waar? Een leider die zo zwaar onder vuur ligt is vleugellam.

Opeenvolgende reorganisaties maakten de puinhoop alleen maar groter en ook van de nu door het kabinet aangekondigde zoveelste bestuurlijke ingreep (omroepen worden ondergebracht in vier of vijf ‘mediahuizen’) zal niemand begrijpen hoe die ooit kan werken. Joop van den Ende prees de omroepen nog onlangs voor het feit dat ze 1 miljoen leden vertegenwoordigen, maar vertelde er niet bij hoezeer dat ledenaantal terugloopt. Neem de KRO-NCRV als voorbeeld. Opgeteld waren er dat twintig jaar geleden nog 1 miljoen, inmiddels gezakt tot ruim 300.000, een verlies van gemiddeld ruim 35.000 leden per jaar. Die uitstroom zien we ook bij andere omroepen. Oud-omroepbestuurder Ton F. van Dijk beschrijft de publieke omroep als een warzone.

Wat er mis is beschreef ik eerder in een column, die aan actualiteit nog niet heeft ingeboet. We zijn getuige van de ineenstorting-in-slow-motion van een van oorsprong goed bestel. De tijd van pleisters plakken is definitief voorbij.


7 Comments

  1. Beste is gewoon deze hele NPO demissionair te maken, dus iedereen af laten treden om dan te komen met een vernieuwde omroep naar het BBC model. Niets geen losse omroepen meer, gewoon niet meer doen. Al die losse omroepjes met dito baasjes en baasjes daar weer van, is niets waard meer in deze tijd.

  2. KRO/NCRV verliezen dus al 20 jaar lang gemiddeld honderd leden per dag, elke dag weer. Schokkend, maar niet vreemd. Want voor wie is deze omroep eigenlijk nog? Een groot deel van de natuurlijke achterban, de mensen die in de jaren ’80 Ruud Lubbers 54 zetels gaven, is inmiddels overleden. Degenen die er nog wel zijn, worden vele malen beter bediend door Omroep Max. Nieuwe aanwas komt er ook niet want onder de 40 kijkt geen hond nog lineaire tv, laat staan dat ze lid worden van zoiets archaïsch als een televisieomroep.

    Ooit was er het idee om de netten in te delen naar de drie politieke hoofstromingen. Eén CDA zender met KRO, NCRV en de EO, één VVD zender met Avro, Tros en Veronica en één PvdA zender met VARA, VPRO en de NOS. Dat was eigenlijk een veel logischer indeling, maar het kwam er nooit van.

    Nu lijkt het me beter om al die losse omroepjes af te schaffen en duidelijke zenderprofielen op te stellen en consequent daarnaar te programmeren. Enigszins zoals dat bij de radio op Radio 5 gebeurt. Daar zal de doorsnee luisteraar ook niet echt bewust zijn welke omroep er nou precies uitzendt, maar dat de zender door de wat oudere doelgroep gewaardeerd wordt is wel duidelijk. Zo moet dat dus. Zet dat in de steigers en laat de omroep dan een jaar of tien met rust. Daarna kijken hoe de vlag erbij hangt en indien nodig afschalen of bijsturen. Doorploeteren op de huidige manier heeft geen zin, dat is een sterfhuisconstructie. En juist al die omroepen met hun besturen staan de noodzakelijke aanpassingen in de weg. Adapt, or die.

  3. Mwoah….

    De publieke omroep was voor de oorlog al één grote belangenverstrengeling en dat gedonder begon eigenlijk al bij de H.D.O. die wel erg nauwe banden met de N.S.F. (lees: Philips) had.

    Als je de verzuiling goed onder de loep neemt dan kom je niet anders tegen. En in later jaren was mijnheer Harry van Doorn toch ook K.R.O. voorzitter die gezellig in de Tweede Kamer hard zijn best deed om voor de publieke omroep de zeezenders de nek om te draaien. Ging het niet om de inhoud, dan ging het wel om een publiek omroepbestel dat Nederland wel even zou vertellen wat het moest horen en zien. En over die de K.R.O. gesproken: liep die ook niet aan de leiband van de katholieke kerk?

    Nooit anders geweest. Wij wachten op het ‘Jericho-moment’: dat ze er net zo lang omheen hebben gelopen tot het moment dat de muren ineenstorten. Grap geleend van Fons Jansen (was die niet uit ‘De Lachende Kerk’?)

    Slechts één vraag: waarom moet dit allemaal van onze belastingcenten?

    Man man… wát een bende!

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*